تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۰۹

این دو بیت بیانگر این است که سینه (دل) به مثابه یک باغ است که می‌تواند با سکوت و آرامش، شکوفا و زیبا شود. همچنین، دل مانند چراغی است که از خاموشی و سکوت، روشنایی و روشنی می‌گیرد. به‌عبارتی، در سکوت و خاموشی، زیبایی و روشنایی واقعی آغاز می‌شود.