تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۹۹

این بیت به بیان احساس اندوه و بی‌کسی شاعر می‌پردازد. ریزش اشک او به معنای احساسات عمیقش است و اشاره به این دارد که هیچ‌کس در این حال و هوا به او توجه نمی‌کند. همچنین، دامن ابر بهاران نشان‌دهنده‌ی زیبایی طبیعت است که در برابر غم و تنهایی او بی‌تفاوت است.