ای عقیق از من لب تشنه فراموش مکن
که درین دایره امروز تو نامی داری
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر از عقیق (گوهری با ارزش) میخواهد که فراموشش نکند و به یاد داشته باشد که او در این روز خاص نامی و جایگاهی دارد، حتی اگر در حال حاضر تشنه و نیازمند باشد. این درخواست نشاندهندهی اهمیت و ارزش وجودی اوست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.