خوشا رهنوردی که چون صبح صادق
نفس راست چون کرد، گردد روانه
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به ستایش از رهنوردی میپردازد که همچون صبح صادق و با نفس راست و پاک، با اطمینان و نور امید به سوی مقصد خود حرکت میکند. او به معنای راست و درست بودن در زندگی اشاره دارد که باعث پیشرفت و روشنایی در مسیر انسان میشود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.