تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۵۵

در این بیت شاعر از ساقی می‌خواهد که هرچند تعداد بسیار زیادی پیاله نتواند بدهد، اما او را با شمارش قطرات باران وادار کند که حداقل یک پیاله به او دهد. در واقع، شاعر به کنایه به وفور و لذت در می‌نوشی اشاره دارد و از ساقی تقاضا دارد تا از برکت‌های زیاد زندگی بهره‌مند شود.