تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۴۹

شاعر در این شعر به لحظه‌های پایانی عمرش اشاره می‌کند و به حالتی از ترس و نگرانی از روی خود می‌لرزد. او همچنین نشان می‌دهد که در دستان لرزانش، جام پر از شراب افتاده است. این تصاویر نمادین حس ناامیدی وFragile بودن زندگی را منتقل می‌کنند.