چون لاله گرچه چشم و چراغم بهار را
تر میکنم به خون جگر، نان سوخته
دربارهٔ این سروده
این بیت شعری به احساسات عمیق و دردهای درونی اشاره دارد. شاعر با اشاره به لاله و زیباییهای بهار، به مسائلی چون غم و رنج ناشی از فقدان و سوختن نان اشاره میکند. در واقع، زیباییهای زندگی نمیتوانند جلوی دردها و مشکلات را بگیرند و شاعر با خون دل این دردها را درک میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.