زنهار در دار فنا، انگور خود ضایع مکن
گر باده نتوانی شدن، منصور وار آونگ شو
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر هشدار میدهد که در دنیا که زودگذر و فناپذیر است، از لذتها و نعمتها مانند انگور (نماد خوشی و زندگی) غافل نشوید. اگر نمیتوانید به مقام و حالتی والا برسید (مانند منصور)، لااقل از زندگی و زیباییهای آن بهرهبرداری کنید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.