من بستهام لب طمع، اما نگار من
دارد دهان بوسه فریبی که آه ازو!
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر از عشق و میل به محبوبش صحبت میکند. او با وجود اینکه خود را از آرزوها و خواستهها منع کرده، اما محبوبش با زیبایی و جاذبهاش او را وسوسه میکند و این مسأله برای او دردناک و تلخ است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.