مرا ز خضر طریقت نصیحتی یادست
که بی گواهی خاطر به هیچ راه مرو
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر از خضر (نمادی از هدایت و دانش) نصیحتی میگیرد که بر اساس آن، باید بدون اطمینان و گواهی درونی به هیچ راهی نرود. این نصیحت به اهمیت اعتماد به نفس و یقین در تصمیمگیریها اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.