تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۹۹

شاعر در این بیت به زیبایی و ظرافت دست معشوق اشاره می‌کند و آن را با شاخ گل که در خزان است، مقایسه می‌کند. او از شنونده می‌خواهد تا زیبایی دست معشوق را که بر دوش اوست، ببیند، حتی اگر تجربه‌ای از تغییرات طبیعت نداشته باشد.