بر لب ساغر ازان بوسهٔ سیراب زنند
که نیارد سخن از مجلس مستان بیرون
دربارهٔ این سروده
این بیت به این معنی است که هنگام نوشیدن باده و لذت بردن از مجلس، بوسهای بر لب ساغر میزنند و این بوسه از نفسهای خوش عطر و بوی قضایا در جمع مستان هیچگاه فراموش نمیشود. به عبارتی، احساسات و شادیهای این لحظات زیبا نمیتواند به دنیای بیرون منتقل شود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.