ز آسمان کهنسال چشم جود مدار
نمیدهد، چو سبو کهنه گشت، نم بیرون
دربارهٔ این سروده
این بیت بیانگر این نکته است که از آسمان قدیمی و منبع بخشندگی (جود) انتظار نباید داشت، چرا که وقتی سبوی عمر (یا تجربه) کهنه میشود، دیگر نمیتوان از آن هیچ فایدهای برداشت. به عبارتی، زمان و کهنگی باعث میشود که برخی چیزها دیگر کارایی نداشته باشند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.