تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۵

در این بیت شاعر به زندگی و شادابی شخصی اشاره می‌کند که از خندهٔ دل‌انگیز و روح‌بخش خود بهره‌مند است. او با این خنده به دیگران امید می‌دهد و نشان می‌دهد که وجود انسان می‌تواند از عدم و ناکامی‌ها بیرون آید و به زندگی و شادی ادامه دهد.