مرا هر کس که بیرون میکشد از گوشهٔ خلوت
ستمکاری است کز آغوش یارم میکشد بیرون
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت بیان میکند که هر کسی او را از تنهایی و خلوتش بیرون میآورد، ستمگری است که او را از آغوش محبوبش جدا میکند. این بیت نشان دهنده حس تنهایی و عشق عمیق شاعر است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.