تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۷

این دو بیت از شعر بیانگر احساس عمیق و اندوهی هستند که با نواختن ساز و موسیقی به وجود می‌آید. به ویژه در بیت اول، نواخته شدن ساز باعث می‌شود دل شاعر به شدت دچار غم و اندوه شود. بیت دوم نیز نشان‌دهنده این است که از درون زمین و طبیعت، احساساتی چون درد و حسرت به بیرون می‌آید. در مجموع، شعر به رابطه عمیق میان هنر، احساسات و طبیعت اشاره دارد.