تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷۱

این بیت از شاعر نشان‌دهنده احساس اندوه و ناامیدی است. شاعر از گریه‌اش که در گلو گره می‌خورد صحبت می‌کند و به این موضوع می‌پردازد که دنیا (سپهر) بر او سخت گرفته و او را از نعمت‌های ابتدایی مانند آب و غذا محروم کرده است. در واقع، این شعر غم و مبارزه با مشکلات را به تصویر می‌کشد.