بر لب چاه زنخدان تشنه لب استادهام
آه اگر از سستی طالع نلغزد پای من!
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر در کنار چاه ایستاده و با عطش و آرزویی عمیق احساس میکند که اگر از تقدیر خود غافل نشود، ممکن است به آرزویش برسد. حس تشنگی و انتظار به خوبی در این ابیات منتقل شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.