دیدهٔ بیدار انجم محو شد در خواب روز
همچنان در پردهٔ غیب است خواب چشم من
دربارهٔ این سروده
این شعر به توصیف حالتی از خواب و غفلت در روز میپردازد. شاعر به این موضوع اشاره میکند که در حالی که اطرافش در خواب است، چشمانش هنوز در دنیای غیب و ناپیدا حضور دارند و به همین دلیل نمیتواند واقعیت را به درستی درک کند. این ابیات نشاندهندهی تضاد میان بیداری و خواب، واقعیت و غیب است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.