تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۵۰

شعر به این اشاره دارد که مرگ برای او قابل قبول نیست و نمی‌خواهد که فراموش شود. او همچنین بیان می‌کند که از طریق گفتارش، هنوز حس و ذوقی را منتقل می‌کند که دیگران می‌توانند از آن بهره‌مند شوند.