تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۴۸

شاعر می‌گوید که اگر در زندگی نباشد، مانند آیینه‌ای که در آتش است، قادراً به درون می‌رود و از سختی‌ها (مانند سنگ و آهن) جدا می‌شود. این بیان نشان‌دهنده جدایی و تنهایی او در برابر رقیبان است.