میرود فیض صبوح از دست، تا دم میزنی
پیش این دریای رحمت، دست را پیمانه کن
دربارهٔ این سروده
این شعر به دعوت به استفاده از رحمت الهی اشاره دارد. شاعر به ما میگوید که در اوج نیاز و در زمان صبحگاه، برای بهرهمندی از الطاف خداوند تلاش کنیم، درست مانند کسی که در کنار دریا ایستاده و میخواهد با ظرفی از آن آب حیات بخش بردارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.