در قلزمی که ابر کرم موج میزند
اندیشه چون حباب ز دامانتر مکن
دربارهٔ این سروده
در این شعر، تصویرگری از یک فضای پر التهاب و ناپایدار است که در آن افکار و اندیشهها مانند حبابها در حال تراوش و آسیبپذیری هستند. شاعر به نوعی هشدار میدهد که باید از خطرات و چالشهایی که در این فضا وجود دارد، دوری کرد و خود را از دامان این خطرات دور نگه داشت.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.