تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۱۱

شاعر در این بیت به حس آزادی و امیدش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که مثل سروهای آزاد و سرزنده، از امیدهای خود سرشار بوده است. اما ناگهان با ناامیدی مواجه می‌شود و نمی‌داند که روزی به این وضعیت سرگردانی و بی‌هدف دچار خواهد شد.