چو گل با روی خندان صرف کن گر خردهای داری
که دل را تنگ سازد، در گره چون غنچه زر بستن
دربارهٔ این سروده
شاعر به ما میآموزد که همچون گل با چهرهای خندان رفتار کنیم، حتی اگر دلخور یا ناراحت باشیم. زیرا نگهداشتن ناراحتیها در دل، مانند غنچهای که بسته میشود، باعث تنگی دل میشود. بنابراین، بهتر است شاداب و خوشرو باشیم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.