تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹۴

در این بیت، شاعر می‌گوید که آسان نیست که نعمت‌های مختلف را بی‌دلیل به هدر بدهیم. این کار در واقع عواقب و مجازات‌هایی دارد که مشابه به ریختن دندان است، که نشان‌دهنده‌ی آسیب و ضرر است. به عبارتی، او به تبعات منفی بی‌احتیاطی در مصرف و استفاده از نعمت‌ها اشاره می‌کند.