تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸۹

در این بیت شاعر به تضاد و ناهماهنگی بین دو چشم معشوق اشاره دارد. او می‌گوید که این دو چشم به گونه‌ای هستند که حتی در خراب کردن دل‌ها نیز همدل و هم‌صدا هستند، به طوری که می‌توانند دل میخوارگان و عاشقان را بشکستند.