دست کوتاه ز دامان گل و پا در گل
حال خار سر دیوار گلستان داریم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به احساس فقر و ناتوانی اشاره میکند. دستش به گل نمیرسد و در گل فرو رفته است. او از شرایط سختی صحبت میکند که حتی از زیباییها و لذتهای زندگی فاصله دارد و فقط حسرت آنها را میخورد. در واقع، او در تعارض میان آرزوها و واقعیت زندگیاش قرار دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.