هر کسی تخمی به خاک افشاند و ما دیوانگان
دانه زنجیر در دامان صحرا کاشتیم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات به مضامین خودفراموشی و عدم توجه به عواقب کارها اشاره دارد. هر کس ممکن است افکار یا اقداماتی را به زمین بگذارد، ولی ما بهدلیل دیوانگیمان، خود را در زنجیری محبوس کردهایم و به کشتن دانهها در بیابان پرداختهایم. این ابیات نشاندهنده انتخابهای نادرست و عواقب آنهاست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.