تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳۹

در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در زندگی خود هیچ جبهه‌ی وسیع و روشنی را مشاهده نکرده و هر جا که قدم گذاشته، با موانع و مشکلاتی روبرو شده است. نمایانگر ناامیدی و عدم وجود فرصت‌های مناسب در زندگی است.