بر حواس خویش، راه آرزوها بستهایم
از علاج یک جهان بیمار فارغ گشتهایم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر به این موضوع اشاره میکند که ما تلاشها و آرزوهای خود را نادیده گرفتهایم و از درمان مشکلات و دردهای جامعه غافل شدهایم. به عبارت دیگر، ما از تحقق آرزوها و بهبود وضعیت زندگی دور شدهایم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.