چون سرو گذشتم ز ثمر تا شوم آزاد
صد سلسله از برگ نهادند به پایم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به تصویرسازی از عبور خود از درخت سرو میپردازد. او میگوید برای آزاد شدن از بندها و محدودیتها، باید از میوهها گذر کند، اما در این مسیر متوجه میشود که بسیاری از برگها به پایش پیچیده شدهاند و او را در این عبور نگه میدارد. این مضمون به نمادینی از تلاش برای رهایی و در عین حال موانعی که پیش روی ما وجود دارد اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.