مرا ز سیر چمن غم، ترا نشاط رسد
تو خنده گل و من داغ لاله میبینم
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به تضاد احساسات اشاره میکند. او در حالی که از زیباییهای چمن و طبیعت لذت میبرد، غم و دلسوختگی خود را نسبت به دردها و رنجها، به ویژه در برابر گلها و گلهای لاله، نشان میدهد. در واقع، زیبایی طبیعی با حزن و اندوه او در تضاد است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.