رخنه در کار ز تسبیح فزون است مرا
چون دل خویش ز صد راهگذر جمع کنم؟
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به احساس عمیق خود اشاره میکند که در نتیجه فزون بودن نگرانیها و دغدغههایش، نمیتواند تمرکز پیدا کند. او به دنبال این است که دلش را از راههای گوناگون جمع کند و به آرامش برسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.