نسازد لن ترانی چون کلیم از طور نومیدم
نمک پروردهٔ عشقم، زبان ناز میدانم
دربارهٔ این سروده
در این ابیات، شاعر از احساس امید و عشق سخن میگوید. او میگوید که حتی اگر مانند حضرت موسی (کلیم) در کوه طور ناامید باشد، همچنان به محبت و عشقش ادامه میدهد و خود را به عنوان کسی میداند که در عشق پرورش یافته و به زبان نرم و نازش آشناست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.