تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۵۴

شاعر در این بیت به تلخی و سختی زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که شیرینی خواب را با تلخی زندگی خود نابود کرده است. او خود را مانند کسی می‌داند که از بازی‌های کودکانه خجل است و به نوعی از وضعیت خود ناراضی است.