امیدم به بی دست و پایی است، ورنه
چه کار آید از دست و پایی که دارم؟
شاعر در این بیت به ناامیدی خود اشاره میکند و میگوید که اگر به ناتوانی خود امید نداشته باشد، داشتن توانایی و قدرت چه فایدهای خواهد داشت. او به نوعی از یأس و بیکاری سخن میگوید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
امیدم به بی دست و پایی است، ورنه
چه کار آید از دست و پایی که دارم؟