تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۱

این عبارت به مفهوم قناعت و رضایتمندی اشاره دارد. گویا شاعر به این نتیجه رسیده که نعمت‌های مختلف زندگی را با قناعت و شکرگزاری می‌توان ارزشمند دانست، حتی اگر در شرایط سختی هم به سر ببرد. او می‌گوید که حتی اگر نانی که دارد به خون رنگین شود، از نظر او همین نعمت هم ارزشمند است.