تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۲۲

شاعر از شخصی می‌خواهد که اگر در مورد سخنانش درد و شکایتی دارد، انگشتش را بر روی کلامش نگذارد. او به این نکته اشاره می‌کند که به هر نقطه از وجودش بارها فکر و تامل کرده است.