اول ز رشک محرمیم سرمه داغ بود
چون خواب، رفته رفته به چشمش گران شدم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت از حسادت و دلبستگی سخن میگوید. او بیان میکند که به خاطر محبت عمیق و حسادت نسبت به معشوق، به تدریج سنگینی خواب بر چشمانش میافتد، مانند سرمهای که به دلیل احساساتش به او فشار میآورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.