تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۶

در این ابیات شاعر به حالتی اشاره می‌کند که در خواب و بی‌خبری به سر می‌برده، اما زمانی که به هوش و بیداری می‌آید، متوجه می‌شود که خواب عمیق و غفلتش برایش سودی نداشته است. به عبارت دیگر، او از ندانسته‌های خود و آسیب‌های خواب غفلت‌آور سخن می‌گوید.