تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۱۵

در اینجا، شاعر به ناتوانی‌ها و مشکلاتی که در زندگی تجربه کرده اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هر جایی که به آرامش نشسته، همچون خطی از غبار و ناتوانی شده است. احساس یأس و عدم توانمندی او در این ابیات مشهود است.