منم آن غنچه غافل که ز بیحوصلگی
سر خود در سر یک خنده بیجا کردم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت به غنچهای اشاره میکند که به علت بیحوصلگی، در یک لحظه بیمورد و بدون فکر، خود را در یک خندهی نابهجا غرق کرده است. این بیان منعکسکنندهٔ ناآگاهی و عدم توجه به موقعیت است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.