عالم بیخبری بود بهشت آبادم
تا به هوش آمدم از عرش به فرش افتادم
شاعر در این بیت بیان میکند که در حالتی از بیخبری و خوشی در بهشت زندگی میکرده است، اما زمانی که به واقعیت آگاه شده، از جایگاه عالی خود به دنیای سخت و عادی سقوط کرده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عالم بیخبری بود بهشت آبادم
تا به هوش آمدم از عرش به فرش افتادم