تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۰۵

شاعر اشاره می‌کند که همچنان از دهانش بوی شیر صبحگاهی به مشام می‌رسد، و این بوی دل‌انگیز را به‌سان طلوع خورشید که نور را به جهان می‌تاباند، توصیف می‌کند. این تعبیر نمادین نشان‌دهنده تازگی و زیبایی زندگی است.