تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۹

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که به Stage‌ای از بی‌نیازی رسیده و دیگر به دعا و آرزوی دیگران نیازی ندارد. او همچنین از زمین، یعنی از دنیای مادی، توانسته دستاوردی بیابد و از آن بهره‌برداری کند.