از جام بیخودی کرد، ساقی خدا پرستم
بودم ز بت پرستان، تا از خودی نرستم
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت از سرخوشی و بیخودی ناشی از می نوشیدن صحبت میکند و به خدا پرستی اشاره میکند. او بیان میکند که قبل از تجربه این حال، او از پرستندگان بت بوده و اکنون به خودشناسی و حقیقت میپردازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.