تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۲

شاعر در این دو بیت می‌گوید که دستش به سبو (ظرف آب) نمی‌رسد و این به خاطر افکاری است که درباره معشوقش در سر دارد. به عبارتی، فکر و خیال معشوق باعث شده که از وظایف و کارهای روزمره‌اش باز بماند.