تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۹

در این بیت شاعر به نارضایتی از وضعیت کنونی خود اشاره می‌کند و از خداوند می‌خواهد که او را از این حال و هوای خراباتی بیرون ببرد. او به دنبال رسیدن به حالتی است که نه مست باشد و نه هوشیار؛ یعنی می‌خواهد از این دو حالت رهایی یابد.