تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۷

در این ابیات شاعر از شب‌هایی صحبت می‌کند که در آن‌ها به یاد معشوقش می‌گذرانده و تلاش کرده تا درد و دل‌هایش را که به اندازه‌ای فراوان است، روی هم جمع کند. این تعبیر نشان‌دهنده‌ی عشق و دلتنگی عمیق اوست.